Archeolog, kompozytor i producent muzyki filmowej i elektronicznej. Debiutował fonograficznie i filmowo soudtrackiem do niezależnego filmu „Kallafiorr” (1999) w reż. Jacka Borcucha. Skomponował muzykę do wszystkich jego filmów, w tym do głośnego „Wszystko co Kocham” czy nagradzanych na festiwalu Sundance (USA) obrazów: „Nieulotne” i „Słodki koniec dnia”. Jest także autorem muzyki do takich dokumentów jak „Neon” czy „Warsaw: A City Devided” w reżyserii Erica Bednarskiego. Poza filmem

nagrywa i produkuje autorskie albumy z muzyką elektroniczną. Jego kompozycje były wielokrotnie nominowane do najważniejszych nagród muzycznych i filmowych w Polsce m.in. w 2010 r. otrzymał nagrodę publiczności ,,Jańcio Wodnik” za najlepszą muzykę filmową na festiwalu Prowincjonalia w filmie ,,Wszystko, co kocham”. Pasjonat starych syntezatorów analogowych i kamer filmowych Super8mm. Współpracuje od lat z wybitnym pianistą i kompozytorem Leszkiem Możdżerem.

Aktor teatralny, telewizyjny, filmowy i dubbingowy. Absolwent warszawskiej PWST, jeden z najbardziej charakterystycznych polskich aktorów. Za rolę Łatki w dyplomowym przedstawieniu „Fredraszki” wg Aleksandra Fredry w reż. Jana Englerta otrzymał Nagrodę na Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi. Na wielkim ekranie zadebiutował w 1989 r. w filmie „Z soboty na poniedziałek”, następnie wystąpił w: „Panny i wdowy”, „Enake”, „Wiatr ze wschodu” czy „Uprowadzenie  Agaty”. Występował także w popularnych serialach takich jak np.: „Boża podszewka”, „Kryminalni”, „Oficer”, „Glina” czy  „Rodzinka.pl”.

Uznanie środowiska oraz publiczności zdobył grając rolę Jureczka w głośnym filmie Piotra Trzaskalskiego „Edi”, za którą otrzymał Nagrodę dla Najlepszego Aktora Drugoplanowego na FPFF w Gdyni oraz Polską Nagrodę Filmową Orły 2002.

Kolejne projekty to kolejne genialne role m.in.: w „Jasnych błękitnych oknach” Bogusława Lindy, „Co słonko widziało” Michała Rosy, „Katyniu” Andrzeja Wajdy, „Pod mocnym Aniołem” i „Drogówce” Wojtka Smarzowskiego oraz w „Sprawiedliwym” Michała Szczerbica. Za drugoplanową rolę w filmie „Róża” Wojtka Smarzowskiego otrzymał Polską Nagrodę Filmową Orły, z kolei za rolę Głowackiego w filmie „Wołyń” został nominowany do Orłów w kategorii Najlepsza drugoplanowa rola męska. Zagrał również w amerykańskiej  produkcji „Music, war and love” w reż. Marthy Coolidge.

Jego ostatnie filmy to: „Kler” Wojtka Smarzowskiego, za który otrzymał Polską Nagrodę Filmową Orzeł w kategorii Najlepsza główna rola męska, oraz „Córka trenera” Łukasza Grzegorzka. Ta ostatnia rola przyniosła aktorowi nagrodę dla najlepszego aktora na Off Camera, Jańcio Wodnika we Wrześni oraz nagrodę podczas Nyskiego Festiwalu Filmowego w Żytawie.

Użyczył głosu w takich produkcjach jak „Charlie i fabryka czekolady” (2005), „Artur i Minimki” (2006) czy „Asterix na Olimpiadzie” (2008).

Redaktor naczelny magazynu „Jazz Forum” od prawie 40 lat, autor niezliczonych wywiadów z czołowymi muzykami i postaciami jazzu. Podczas Jazz Jamboree 1983 ukradł Milesowi Davisowi pół godziny, z Wyntonem  Marsalisem rozprawiał o jazzie w jego mieszkaniu na Manhattanie, przeprowadził w Ameryce ostatni przed śmiercią wywiad z Leopoldem Tyrmandem.

Autor audycji jazzowych w Polskim Radiu (Trzy Kwadranse Jazzu, Puls Jazzu, Teraz Jazz), juror polskich i międzynarodowych konkursów jazzowych, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu. Przed laty gitarzysta basowy, członek pierwszego składu zespołu Czesława Niemena Akwarele, z którym nagrał album „Dziwny jest ten świat” – pierwszą Złotą Płytę polskiego rocka, tłumacz i współautor angielskich tekstów piosenek Niemena na jego płytach nagranych dla CBS („Strange Is This World”, „Ode to Venus”). Z Krzysztofem Komedą spotkał się tylko we śnie.

Jedna z najbardziej utytułowanych aktorek polskich. Laureatka Shooting Star – nagrody dla europejskiego talentu aktorskiego. Współpracuje z najlepszymi polskimi i światowymi reżyserami.
Absolwentka Wydziału Aktorskiego warszawskiej Akademii Teatralnej. Debiutowała w Teatrze Ateneum w Warszawie rolą Meli w ,,Moralności Pani Dulskiej” w reż. Tomasza Zygadły. W spektaklu Igora Gorzkowskiego Idiotana podstawie Dostojewskiego wystawionym w stołecznym Teatrze Soho zagrała główną rolę męską Myszkina. W 2016 r. na deskach Teatru Odeon w Paryżu zagrała Strofę – córkę tytułowej bohaterki Fedry, granej przez laureatkę Złotego Globa Isabelle Huppert, w reż. Krzysztofa Warlikowskiego, z którym Buzek współpracuje od 2015 roku.
W filmie debiutowała w 1997 r. rolą Laryssy Kwiatkowskiej w ,,Kochaj i rób co chcesz” Roberta Glińskiego i włoskiej produkcji ,,La Ballata dei lavavetri” (Ballada o czyścicielach szyb) Petera del Monte. W 2002 r. wcieliła się w Klarę w ,,Zemście” Andrzeja Wajdy, za którą otrzymała nominację do Orła. W międzynarodowej produkcji ,,Nightwatching” Greenawaya wcieliła się w postać Titi Uylenburg. Zagrała główne role w niemieckich produkcjach m.in. Valerie Brigit Moller czy Paparazzo Stephana Wagnera, współpracowała też z holenderską reżyserką Marleen Gorris w filmie Within the Whirlwindgrając u boku Emily Watson.
W 2009 r. razem z Anną Polony i Krystyną Jandą zagrała w filmie ,,Rewers” Borysa Lankosza. Za rolę Sabiny Jankowskiej otrzymała m.in. Nagrodę Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni dla najlepszej pierwszoplanowej roli kobiecej, nagrodę Orzeł za najlepszą rolę kobiecą, nagrodę „Jańcio Wodnik” na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej „Prowincjonalia” dla najlepszej roli kobiecej czy Nagrodę publiczności im. Zbyszka Cybulskiego.
W 2013 r. zagrała w hollywoodzkiej superprodukcji ,,Hummingbird” (Koliber). Obok gwiazdora kina akcji Jasona Stathama wcieliła się w Christine – jedną z dwóch głównych ról. Dwukrotnie współpracowała z laureatką Złotego Lwa na MFF w Wenecji – Anne Fontaine (Coco Chanel). W filmie nominowanym do nagrody Cezara ,,Niewinne” zagrała postać siostry Marii, za którą otrzymała Wyróżnienie Specjalne na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pune. W 2010 r. otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Jest zaangażowana w akcje społecznościowe i działalność fundacji. m.in. Arteria Foundation i Viva – organizacji walczącej o prawa zwierząt.

Reżyser i scenarzysta. Jej filmy były pokazywane na międzynarodowych festiwalach m.in. na International Film Festival Rotterdam, Raindance Film Festival, Calgary IFF, Moscow IFF, Karlove Vary IFF czy Camerimage. Współpracowała z warszawskimi teatrami – m.in. z: Teatrem Na Woli, Teatrem Studio czy Och-Teatrem. Jej debiut długometrażowy – film ,,Nina” otrzymał m.in. główną nagrodę w konkursie Big Screen na International Film Festival w Rotterdamie, 3 nagrody – w tym Złoty Pazur w sekcji ,,Inne Spojrzenie” Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, Główną Nagrodę w Konkursie Filmów Polskich na festiwalu Camerimage. Dla platformy Netflix współtworzyła pierwszy polski serial ,,1983”.

Zaczął komponować w wieku 12 lat, w wieku lat 16 rozpoczął współpracę z krakowskim teatrem Akne, gdzie pisał na potrzeby stworzonego przez siebie kwartetu Ariel. Jest twórcą muzyki do wystawianego ponad 100 razy (m.in. w: Anglii, Niemczech, Francji i Brazylii) spektaklu „A Little Requiem for Kantor”, które otrzymało prestiżową nagrodę Fringe First na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Edynburgu w 1998 r.
Z wyróżnieniem ukończył Akademię Muzyczną w Krakowie. Dalszą edukację muzyczną umożliwiło mu otrzymanie grantu z EAJC w 2004 r. Od 2003 r. komponuje dla polskich teatrów i telewizji. Stworzył muzykę do sztuk reżyserowanych przez czołowych twórców młodego pokolenia takich jak: Piotr Kruszczyński, Karina Piwowarska czy Marta Ogrodzińska. W Telewizji Polskiej współpracował z reżyserami: Michałem Rosą, Michałem Kwiecińskim i innymi. Komponował muzykę do takich filmów i seriali jak m.in.: ,,Chichot losu” w reż. M. Dejczera, ,,Jestem mordercą” w reż. M. Pieprzycy, ,,Bogowie” w reż. Ł. Palkowskiego, ,,Chce się żyć” w reż. M. Pieprzycy czy ,,Moje córki krowy” w reż. K. Dębskiej.

Reżyser, scenarzystka, storyboardzistka. Swoją ścieżkę zawodową rozpoczęła jako architekt. Ukończyła prestiżowe Le Fresnoy we Francji i kurs DOK PRO w Szkole Wajdy. Studiowała reżyserię na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jej dokument „Superjednostka” był pokazywany na ponad 70 festiwalach i zdobył wiele prestiżowych nagród w kraju i za granicą. Urodziła się w Belgii, pracuje w Polsce i we Francji.

Wokalistka i basistka, razem z zespołem Très.B laureatka Paszportu Polityki w kategorii muzyka popularna i Fryderyka w kategorii debiut roku. Solo, jako Misia Ff, została uhonorowana m.in. nagrodą miasta Torunia im. Grzegorza Ciechowskiego za wydany w 2013 album ,,Epka”. W październiku 2015 r. ukazał się debiutancki singiel zespołu Ffrancis, współtworzonego z Piotrem Kalińskim (Hatti Vatti), w 2016 r. wystąpiła na płycie Wojtka Mazolewskiego ,,Chaos pełny idei”, która otrzymała status złotej.

Po 5 latach od ,,Epki” podpisanej jako Misia Ff, artystka przedstawia się imieniem i nazwiskiem i prezentuje najbardziej dojrzałe muzycznie kompozycje, jakie do tej pory wydała.

Fot. Aleksandra Zaborowska

Reporterka, autorka bestsellerowych książek: ,,Ksiądz Paradoks. Biografia Jana Twardowskiego”, ,,Beksińscy. Portret podwójny”, ,,1945. Wojna i pokój”, ,,Komeda. Osobiste życie jazzu”. Jej działalność i książki zdobyły uznanie i wyróżnienia – laureatka m.in. Nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej za książkę ,,1945. Wojna i pokój” i Laureatka Nike Czytelników 2016.

Laureat Oscara za muzykę do filmu „Marzyciel”, nominowany do Złotych Globów i nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej – jest dzisiaj jednym z najwybitniejszych w świecie kompozytorów muzyki filmowej. Stworzył ścieżki dźwiękowe do kilkudziesięciu filmów, a także symfoniczne utwory koncertowe. Jego artystyczna działalność od zawsze związana była także z ambitną sceną teatralną.  W 2011 roku stworzył Transatlantyk Festival i jest jego dyrektorem.

Debiutował jako kompozytor i wykonawca muzyki dla Teatru Ósmego Dnia i dla stworzonej przez siebie Orkiestry Ósmego Dnia. Jest autorem muzyki do kilkudziesięciu spektakli teatralnych w kraju i za granicą. W 1982 roku, po tournée w USA, nagrał swój pierwszy album „Music for the End”. W 1989 roku, po licznych koncertach w Europie i wydaniu 3 kolejnych albumów, pozostał na stałe w USA.

Pracował dla czołowych polskich i amerykańskich teatrów. W Polsce współpracował m.in. z: Teatrem Ósmego Dnia, Sceną Plastyczną KUL, Akademią Ruchu, Teatrem Studio, stażował w Teatrze Laboratorium Grotowskiego. W 1992 roku otrzymał prestiżową nagrodę Drama Desk przyznaną przez nowojorskich krytyków za najlepszą muzykę teatralną roku do spektaklu JoAnne Akalaitis „’Tis Pity She’s a Whore”, wystawionego w Public Theater / The New York Shakespeare Festival.

Międzynarodowe uznanie przyniosła kompozytorowi muzyka filmowa. Najważniejsze tytuły to: „Niewierna” Adriana Lyne’a, „The Visitor” Toma McCarthy’ego, „Mój przyjaciel Hachiko” Lasse Halströma, „Aimee i Jaguar” Maxa Farberbocka, „Całkowite zaćmienie”, „Plac Waszyngtona”, „Trzeci cud” Agnieszki Holland, „Quo vadis” Jerzego Kawalerowicza czy wreszcie „Marzyciel” Marca Forstera. Za ten ostatni film kompozytor zdobył nie tylko Oscara, ale też nagrodę National Board of Review, nominacje do Golden Globes i nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). W następnych latach powstały jego kompozycje do tak uznanych produkcji, jak m.in.: „Evening” Lajosa Koltai, „City Island” Raymonda de Felitta, „Aż po grób” Aarona Schneidera czy do największej w historii Europy produkcji telewizyjnej – serialu „Wojna i Pokój” (reż. Robert Dornhelm).

W 2005 roku otrzymał złoty medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, nadawany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 24 kwietnia 2005 Jan A.P. Kaczmarek otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Konina, a od 2 października 2012 Aula Centrum Wykładowo-Dydaktycznego w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Koninie nosi imię Jana A.P. Kaczmarka. 20 lutego 2012 roku odebrał nagrodę Giganta 2011, przyznawaną przez ,,Gazetę Wyborczą” za „poznański styl pracy”, a 27 lutego 2014 roku Nagrodę Pracy Organicznej przyznawaną przez ,,Głos Wielkopolski” za wybitne osiągnięcia w kulturze i cenioną w Wielkopolsce pracę u podstaw. W 2014 roku otrzymał honorowy tytuł Ambasadora Marki Wielkopolski (przyznawany wybitnym Wielkopolanom w uznaniu za promowanie „Marki Wielkopolski”). W 2015 r. otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy twórczej i działalności artystycznej oraz za osiągnięcia w promowaniu polskiej kultury. Laureat konkursu Wybitny Polak, organizowanego przez Fundację Polskiego Godła Promocyjnego Teraz Polska (2017). W 2018 roku został Laureatem Nagrody Specjalnej 15-lecia RMF Classic (12 marca 2018) oraz otrzymał Honorowe Członkostwo ZAiKS (19 marca 2018).

Prestiżowymi wyróżnieniami dla Jana Kaczmarka były też zamówienia na skomponowanie „Kantaty o Wolności” na obchody 25-lecia Solidarności w Gdańsku, „Oratorio 1956” na 50. Rocznicę Poznańskiego Czerwca ’56. Inne prace koncertowe kompozytora to „Koncert Jankiela”, „Otwarte okno” i „Fanfara A2”. 10 maja 2014 roku na Rynku Głównym w Krakowie odbyła się światowa premiera „Universa – Opera Otwarta”, utworu napisanego z okazji obchodów 650-lecia Uniwersytetu Jagiellońskiego. W lutym 2017 roku prapremierę miała „Emigra – Symfonia bez Końca”, skomponowana na zamówienie Muzeum Emigracji w Gdyni.

W ostatnich latach artysta stworzył również muzykę do „Joanny” Anety Kopacz, „La Habitación” z Irène Jacob oraz „Pawła, apostoła Chrystusa” z Jimem Caviezelem, Jamesem Faulknerem i Olivierem Martinezem. Jan A.P. Kaczmarek nagrywał płyty m.in. dla Sony Classical, Decca, Varese Sarabande, Milan, EMI, Rounder i Universal. Koncertuje zarówno w USA, jak i w Europie czy Azji.

Założył Instytut Rozbitek, aby wspierać międzynarodowe kariery młodych twórców i inicjować projekty artystyczne w świecie filmu i muzyki. Misję Rozbitka kontynuuje Festiwal Transatlantyk, którego jest twórcą i dyrektorem.

Członek Jury 8. Beijing International Film Festival (Tiantan Award) w Chinach.

Jest członkiem Amerykańskiej i Europejskiej Akademii Filmowej.

Fot. Szymon Kaczmarek

Wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów, instrumentalistka. Nie pozwala się zaszufladkować. Idzie własną drogą. Nie interesują jej muzyczne mody. Woli sięgać do źródeł. Stąd w jej utworach można usłyszeć inspiracje tradycją amerykańskiej muzyki folk, gospel, klasycznego rocka, nowej fali. Każda z jej piosenek jest filmową opowieścią, naładowaną emocjami. Emocja jest jej najważniejszym przekazem.

Wychowała się w artystycznej rodzinie. Bardzo wcześnie zaczęła samodzielne życie. Pierwszym przystankiem był Paryż. Prosto z ulicy trafiła w sam środek świata wielkiej mody, spełniając swoje dziecięce marzenia. Znalazła się w miejscu, w którym stykają się ze sobą przedstawiciele różnych środowisk i kultur. Nagrywała z raperami z paryskich przedmieść, pracując jednocześnie w jednym z najbardziej elitarnych francuskich domów mody.

Następnym krokiem był Berlin. Tutaj Mary poświęciła się już tylko muzyce. Undergroundowy klimat tego miasta słychać w jej utworach. Stworzyła zespół, składający się z wyrazistych muzycznych osobowości. Jej utwory zostały zauważone przez jednego z najciekawszych berlińskich producentów muzycznych, Guya Sternberga (Depeche Mode, Yoko Ono, Feist).

Kompozytor i producent muzyki filmowej. Studiował kompozycję w Akademii Muzycznej w Krakowie. Autor muzyki do licznych filmów, seriali i przedstawień teatralnych. Wśród jego realizacji znajdują się ścieżki dźwiękowe do filmów: ,,W ciemności”, ,,Pokot”, ,,Janosik. Prawdziwa historia” w reżyserii Agnieszki Holland, ,,Miasto 44” Jana Komasy, ,,Winterreise” i ,,Hierankl” Hansa Steinbichlera, ,,Ikona” Wojciecha Kasperskiego, ,,Clair Obscur” Yesim Ustaoglu, ,,Konwój” Macieja Żaka. Jest też autorem muzyki do filmów: ,,Kamerdyner” Filipa Bajona, ,,Wilkołak” Adriana Panka czy ,,Powrót” Magdaleny Łazarkiewicz, prezentowanych na tegorocznym festiwalu.

Za swoje realizacje otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, w tym Czeskiego Lwa za muzykę do filmu ,,Gorejący Krzew” oraz nagrodę Festiwalu Filmowego w Stambule za ,,Clair Obscur”.

Jest także współtwórcą projektu muzycznego Mary Komasa.

Reżyser i scenarzysta nominowany do Oskara za dokument „Królik po berlińsku”, który był pokazywany na ponad 70 festiwalach, zdobył kilkanaście nagród, trafił do rozpowszechniania w 40 krajach.

Autor wielokrotnie nagradzanych dokumentów („Ballada o kozie”, „Sztuka znikania”, „Nowa Warszawa”, „Droga do mistrzostwa”) oraz fabuł („Krew Boga”, „Lęk Wysokości”, „Z łóżka powstałeś”, „Trójka do wzięcia”). Jego najnowszy film „Krew Boga” (2018) miał premierę na MFF w Moskwie oraz dostał nagrodę za zdjęcia na FPFF w Gdyni i doroczną nagrodę im. W. Hasa.

Ukończył filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim, reżyserię na WRiTV Katowice oraz kurs fabularny i dokumentalny w Szkole Wajdy.

Członek Europejskiej i Polskiej Akademii Filmowej. Wykłada reżyserię na WRiTV, prowadzi warsztaty filmowe w różnych krajach.

Joanna Kos-Krauze jest jednym z najważniejszych reżyserów we współczesnym polskim kinie. Początkowo pracowała przy programach telewizyjnych i reklamowych oraz filmach dokumentalnych. Współpracowała także przy filmach telewizyjnych z cyklu ,,Wielkie rzeczy” (2000). Z mężem – reżyserem Krzysztofem Krauze – na początku XXI wieku stworzyła jeden z najbardziej twórczych duetów w polskim kinie. Otrzymała wiele międzynarodowych i polskich nagród za filmy, których była współreżyserem.
Była pomysłodawczynią, współscenarzystką i drugim reżyserem filmu ,,Mój Nikifor” (2004). W 2006 jako współreżyser i współscenarzystka odebrała Złote Lwy na 31. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za kolejny obraz stworzony wspólnie z mężem, „Plac Zbawiciela”. W 2013 r. wielkim sukcesem okazała się ,,Papusza” – kolejny film stworzony przez małżeństwo Krauze, poświęcony romskiej poetce Bronisławie Wajs. Po śmierci męża w 2014 r. kontynuowała prace nad filmem ,,Ptaki śpiewają w Kigali”, poruszającym temat ludobójstwa w Rwandzie. Ukończony w 2017 r. film dostał nagrodę za grę aktorską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni: Jowita Budnik, grająca rolę Anny Keller i Eliane Umuhire w roli Claudine Mugambira dostały za nagrody ex-aequo za najlepsze pierwszoplanowe role kobiece. Joanna Kos-Krauze jest wiceprzewodniczącą Polskiej Gildii Reżyserów Filmowych.

Fot. Maciej Zienkiewicz

Absolwent socjologii na Uniwersytecie Warszawskim, dziennikarz i krytyk filmowy. Na stałe współpracuje m.in. z: „Wysokimi Obcasami”, „Wprost” i „Kinem”. Od ponad 10 lat relacjonuje festiwale m.in. w: Cannes, Berlinie, Wenecji, Karlowych Warach. Publikował także m.in. w: „Newsweek Polska”, „Rzeczpospolitej”, „Perspektywach”. W 2014 roku nominowany do Grand Press w kategorii wywiad. Członek Fipresci i Europejskiej Akademii Filmowej.

Plastyk, malarz, grafik reklamowy, fotograf. Uczył się w Liceum Sztuk Plastycznych w Zakopanem i Krakowie. Syn Zosi Komedowej, wychowywany również przez Krzysztofa Komedę-Trzcińskiego. Autor książek m.in.: ,,Kumpel. O Komedzie, Zośce i innych”, ,,Ostatni tacy przyjaciele. Komeda, Hłasko, Niziński”.

Absolwent wydziału reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Zdobył rozgłos wstrząsającym filmem dokumentalnym „Rozwój” (2001) o podopiecznych Domu Pomocy Społecznej zakonu albertynów w Ojcowie, za który dostał nagrody na międzynarodowych festiwalach w Krakowie i San Francisco.

Lankosz jest reżyserem znakomicie przyjętego „Rewersu” (polski kandydat do Oscara w 2009 roku; Złote Lwy i 8 Polskich Nagród Filmowych Orzeł, w tym za najlepszy film; nagrody na festiwalach w Seattle, Moskwie i Warszawie) – oryginalnej, przełamującej stereotypy czarnej komedii z czasów stalinowskich. Kolejny film, kryminał „Ziarno prawdy” (2015) potwierdził, że reżyser świetnie sobie radzi z klasycznym, gatunkowym thrillerem. Z kolei powstały w 2016 r. „Autor Solaris”, dokument biograficzny o Stanisławie Lemie, otworzył dyskusje o odczytaniu dzieł wybitnego pisarza w kontekście jego holocaustowych doświadczeń.

W styczniu tego roku światową premierę miał eksperymentalny film Lankosza „Kobro/ Strzemiński. Opowieść fantastyczna”, a marcu na polskie ekrany weszła jego najnowsza fabuła „Ciemno, prawie noc” na podstawie nagrodzonej Nike powieści Joanny Bator.

Reżyser i scenarzysta. Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim (1976). W latach 1977-1978 była kierownikiem literackim Teatru im. Jaracza w Olsztynie. W 1982 roku ukończyła Wydział Radia i Telewizji UŚ w Katowicach. W sezonie 2005/2006 była dyrektor artystyczną Teatru Nowego PRAGA. Od 2006 roku wykłada w Warszawskiej Szkole Filmowej, a od 2012 r. – w krakowskiej Akademii Multi Art. Reżyserka filmów fabularnych, dokumentalnych, muzycznych, seriali, spektakli teatralnych i teatru telewizji. Jej filmy były wielokrotnie nagradzane i nominowane do najważniejszych nagród filmowych w Polsce i za granicą. Za swój ostatni film – ,,Powrót” – otrzymała w 2019 r. Nagrodę Publiczności na 41. Filmes de Femmes Festival w Creteil we Francji, w 2018 r. w Chicago Nagrodę Specjalną Jury i Nagrodę za reżyserię na The Polish Film Festival oraz Grand Prix na Festiwalu Polskich Filmów ,,EKRAN” w Toronto.

Fot. Rafał Placek

Basista, kompozytor, producent. Założyciel i lider Pink Freud oraz Wojtek Mazolewski Quintet. Jeden z najczęściej grających poza granicami naszego kraju artysta – prezentuje nowe oblicze polskiego jazzu w Europie, Ameryce Południowej i Azji. Autor muzyki filmowej i teatralnej. Jego płyty pokrywały się Złotem i Platyną. Zeszłoroczny Ambasador Festiwalu w Jarocinie. Laureat prestiżowych nagród muzycznych jak trójkowe Mateusze czy Melomani.

Jego ostatni album ,,Polka Worldwide Deluxe Edition” wydany z brytyjską wytwórnią Whirlwind Recordings już po miesiącu od premiery uzyskał entuzjastyczne recenzje zagranicznych magazynów takich jak: All About Jazz, The Wire czy Streogum.  Amerykański DownBeat Magazine uznał album za jedną z pięciu najlepszych płyt jazzowych wydanych w 2018 roku. Wyróżnienie przyznane polskiemu albumowi jest tym bardziej ważne, że Downbeat to najstarszy i najbardziej prestiżowy magazyn jazzowy na świecie.

Utwór „Theme de YoYo” z poprzedzającego płytę singla „London” został wybrany przez legendę brytyjskiego radia BBC, Gillesa Petersona do pięćdziesiątki najlepszych utworów jazzowych 2017 roku.

Fot. Zuza Krajewska

Aktorka filmowa i teatralna, dramatopisarka. Laureatka wielu festiwali, a także prestiżowych nagród aktorskich. Grała m.in. w przedstawieniach: Mariusza Grzegorzka, Barbary Sass, Marka Fiedora. Od początku kariery jej role spotykały się z uznaniem zarówno publiczności, jak i krytyków. Za rolę w filmie ,,Wymyk” w reż. Grega Zglińskiego została nagrodzona na festiwalu filmowym w Gdyni (2011). Rola w filmie ,,Moje córki krowy” w reż. Kingi Dębskiej przyniosła jej nominację do Orła dla najlepszej aktorki – 2016. Za rolę Alicji w filmie „Fuga” w reż. Agnieszki Smoczyńskiej otrzymała m.in. nagrodę na festiwalu Avant Garden w Atenach oraz Cinergia w Łodzi. Muskała jest nie tylko odtwórczynią głównej roli, ale i autorką scenariusza „Fugi”. W tym roku aktorka nominowana była do Polskich Nagród Filmowych Orły aż w trzech kategoriach – w jednej z nich „Odkrycie roku” za scenariusz do filmu „Fuga” otrzymała Orła.

Jej sztuki („Podróż do Buenos Aires” i „Daily Soup”) pisane razem z siostrą Moniką Muskałą pod pseudonimem Amanita Muskaria zostały przetłumaczone na wiele języków i od lat grane są z powodzeniem w Polsce i za granicą.

W grudniu 2017 zadebiutowała jako reżyserka przedstawieniem o Nowej Hucie („Tożsamość Wila” – najnowsza sztuka Amanity Muskarii) w Teatrze Ludowym w Krakowie.

Na co dzień aktorka jest wykładowczynią w Łódzkiej Szkole Filmowej

Fot. Iza Grzybowska

Jeden z bardziej znanych kompozytorów muzyki filmowej i rozrywkowej w Polsce. Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną oraz Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej.
Karierę artystyczną rozpoczął w 1967 roku jako jeden ze współzałożycieli kabaretu „Anawa”. Piosenki z jego muzyką w wykonaniu Marka Grechuty i innych wybitnych artystów były wielokrotnie nagradzane. Pawluśkiewicz jest kompozytorem muzyki teatralnej, związanym z wieloma polskimi scenami. Skomponował też muzykę do wielu polskich filmów, reżyserowanych m.in. przez F. Falka, J. Zaorskiego, W. Krzystka, K. Kieślowskiego i A. Holland. W 1992 r. stworzył „Nieszpory Ludźmierskie” do słów Leszka Aleksandra Moczulskiego, następnie – „Harfy Papuszy”, „Nowy Radosny Dzień”, oratorium „Droga. Życie. Miłość”.
Od wielu lat związany jest z Piwnicą pod Baranami. Trzykrotnie nominowany do nagrody Fryderyka w kategorii Muzyka Poważna i Kompozytor Roku.
Drugą obok komponowania muzyki pasją Pawluśkiewicza jest malarstwo. Jego obrazy prezentowane były na wystawach w Polsce, Brukseli, we Włoszech oraz na Węgrzech.
Zdobywca Grand Prix Komeda w 2014 roku za muzykę do filmu „Papusza” w reż. Joanny Kos-Krauze i Krzysztofa Krauze.

Fot. Andrzej Staszok

Aktorka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie, na której obecnie wykłada. Związana z Starym Teatrem w Krakowie. Na deskach teatru stworzyła wiele docenianych kreacji aktorskich. Oprócz ról teatralnych, ma także na koncie wiele filmowych i telewizyjnych. Ostatni głośny film z jej udziałem to ,,Kamerdyner” Filipa Bajona, w którym wcieliła się w Gerdę von Krauss. Za rolę w tym filmie była nominowana do Polskiej Nagrody Filmowej ,,Orzeł 2019″ w kategorii Najlepsza Rola Kobieca. Widzowie znają ją też z takich filmowych obrazów jak choćby: ,,W imieniu diabła” Barbary Sass, ,,Wszystko, co kocham” Jacka Borcucha czy ,,Katyń” Andrzeja Wajdy.

Niejednokrotnie doceniana za swoje role teatralne i filmowe. W 2008 r. zdobyła nagrodę aktorską za rolę Klitajmestry w spektaklu ,,Ifigenia. Nowa Tragedia (według Racine’a)” ze Starego Teatru w Krakowie na VII Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy. W tym roku na 59. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych zdobyła wyróżnienie aktorskie za rolę w spektaklu „Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej” Pawła Demirskiego w reż. Moniki Strzępki z Teatru Starego w Krakowie, w 2014 r. także na KST wyróżniono ją za rolę Kobiety z Poznania/ Margaret Thatcher w przedstawieniu ,,Bitwa Warszawska 1920″ Pawła Demirskiego w reż. Moniki Strzępki z Narodowego Starego Teatru w Krakowie. W 2015 r. została uhonorowana Srebrnym Medalem ,,Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Perkusista, kompozytor, pianista, wokalista, dyrygent, muzyk. Debiutował w trio jazzowym Levity, z którym nagrał trzy albumy. Jako improwizator występował z takimi artystami jak: Kazuhisa Uchihashi, Toshinori Kondo, DJ Lenar, Wojtek Mazolewski, Tomasz Duda czy Paweł Szamburski. Od 2010 r. stale współpracuje z Marcinem Maseckim m.in. w duecie Ragtajmy, Trio Jazzowym, zespołach Profesjonalizm, Polonezy, V/TLD czy Jazz Band Młynarski-Masecki. Autor muzyki teatralnej i filmowej m.in. do filmu ,,Żalanasz” Marcina Sautera, czy ,,Krew Boga” Bartosza Konopki. W 2018 r. ukazała się jego płyta ,,Kolędy”, na perkusję solo. Ważne miejsce w jego twórczości zajmuje muzyka dla dzieci.

Współpracuje kompozytorsko z Małą Orkiestrą Nowego Teatru, jest także twórcą zespołu Jerz Igor, w którym razem z Igorem Nikiforowem gra barokowo-popowe piosenki dla dzieci. 2 czerwca 2019 premierę będzie mieć zamówiony przez muzeum POLIN utwór ,,Król Maciuś I” na orkiestrę, chór i głosy solowe, z tekstem Grzegorza Uzdańskiego.

Studentka Akademii Teatralnej w Warszawie. Za debiut w „Obietnicy” Anny Kazejak otrzymała w 2004 r. Nagrodę dla najlepszej aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Filmów dla Dzieci i Młodzieży w Wiedniu. Zagrała w filmie „Carte Blanche” Jacka Lusińskiego. Na koncie ma również role w  filmach: „Niewinne”  Anne Fontaine, „#Wszystko gra” Agnieszki Glińskiej, czy serialu „Belfer” i „Odwróceni. Ojcowie i córki”. Niedawno premierę miał film Olgi Chajdas „Nina” i „Ciemno, prawie noc” w reżyserii Borysa Lankosza. W 2019 roku zagrała w Teatrze Nowym w Warszawie, w spektaklu „Kino moralnego niepokoju” w reżyserii Michała Borczucha. Należy do offowej grupy teatralnej „Potem-o-tem”.

Otrzymała nagrodę „Talent Trójki” w kategorii: Film za „dojrzałość i prawdę w kreacjach aktorskich; za sprawdzenie się w bardzo wymagających rolach; za wyrazistą i ciekawą osobowość ekranową, za to wreszcie, że jest aktorskim odkryciem ostatnich lat”.

Absolwent Akademii Teatralnej w Warszawie. Od 2007 roku występował w Teatrze Powszechnym, a w latach 2012-2016 w warszawskim Teatrze Studio. Był wielokrotnie nagradzany za osiągnięcia artystyczne i teatralne.

W 2000 r. zadebiutował drugoplanową rolą w serialu telewizyjnym ,,Dom”. Przez pewien czas grał większe role w filmach i serialach telewizyjnych. Na planie kontynuacji „Bożej Podszewki” dostrzegła go reżyserka Izabela Cywińska. Mimo że spędził tam tylko jeden dzień zdjęciowy, wystarczyło to by powierzyła mu ambitną rolę rozdartego Arka w „Kochankach z Marony” (2005), za którą był nominowany do Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego. Od tego czasu zagrał wiele różnorodnych i charakterystycznych postaci m.in. w filmach fabularnych: „Wszyscy jesteśmy Chrystusami” w reż. Marka Koterskiego, „Lincz” w reż. Krzysztofa Łukasiewicza, „Kamerdyner” w reż. Filipa Bajona czy „Siedem Uczuć”  w reż. Marka Koterskiego. Jego kreacje aktorskie są doceniane – otrzymał m.in. Złote Lwy za najlepszą męską rolę drugoplanową w filmie ,,Amok” w reż. Kasi Adamik (2017 r.), a w 2018 r. na Festiwalu Sztuki Filmowej we Wrocławiu otrzymał nagrodę za najlepszą rolę męską w filmie ,,Fuga” w reż. Agnieszki Smoczyńskiej. Wcielił się także w wiele rozpoznawalnych postaci w produkcjach Teatru Telewizji m.in. ostatnio w główną rolę Jana Karskiego w spektaklu „Karski” w reż. Magdaleny Łazarkiewicz.

Jeden z najbardziej uznanych producentów muzycznych w Polsce, który oprócz produkcji utworów i albumów dla wielu artystów, wydaje swoje autorskie płyty. Muzyka Smolika to połączenie subtelnej elektroniki z bardzo przestrzennymi, akustycznymi brzmieniami. Smolik z wielkimi sukcesami produkuje też muzykę do filmów, spektakli teatralnych i telewizyjnych. Jest również autorem muzyki do wielu kampanii i filmów reklamowych. Nazwisko Smolika jest niezmiennie od kilku lat marką nierozerwalnie kojarzącą się nie tylko z muzyką, ale również z dobrym gustem, najświeższymi trendami i nowoczesną elegancją. Potwierdzają to nagrody, które otrzymał w ostatnich latach m.in..: Paszport Polityki, Fryderyki za produkcję roku 2006 i 2009 oraz dla najlepszego kompozytora 2003 i 2006, trzykrotna nominacja do
nagrody MTV European Music Aword, Kreatura 2008 za wkład w muzykę reklamową.
Ostatnie projekty, za które odpowiada Smolik, to m.in. album Miuosh|Smolik|NOSPR, album ,,Historie” nagrany przy współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego oraz album Smolik // Kev Fox, który stworzył wspólnie z brytyjskim songwriterem Kevem Foxem, za który artyści odebrali Fryderyka 2016.

Kompozytor, prawnik, pedagog. Absolwent Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie oraz paryskiego ośrodka muzyki komputerowej IRCAM-Centre Pompidou. Jeden z najbardziej utytułowanych kompozytorów polskich. Autor muzyki symfonicznej, kameralnej, scenicznej, elektronicznej i filmowej. Twórca spektakli multimedialnych i intermedialnych. Laureat licznych nagród, jedyny Polak – zdobywca Toru Takemitsu Composition Award – największej nagrody kompozytorskiej Japonii. Laureat prestiżowych rezydencji artystycznych m.in. francuskich Cité internationale des arts (2014), Centre International des Récollets (2014), czy amerykańskich The Bogliasco Foundation (2018), Civitella Ranieri (2019). W 2014 r. Merostwo Paryża oraz Instytut Francuski nadały mu tytuł „Artysty Rezydenta Miasta Paryża”. Dwukrotnie nominowany do prestiżowej nagrody polskiego środowiska muzycznego – Koryfeusz Muzyki Polskiej i pięciokrotnie do Paszportu Polityki. Od 2016 r. reprezentuje Polskę w programie wymiany gospodarczej i kulturalnej Chin z szesnastoma krajami europejskimi.

Muzyka Marcina Stańczyka jest wykonywana w ramach renomowanych festiwali muzycznych przez m.in. Ensemble intercontemporain, Ensemble Musikfabrik, Neue Vocalsolisten, Bang on a Can All-Stars, Elision Ensemble, Tokyo Philharmonic. Kompozytor współpracuje także z orkiestrą Sinfonia Varsovia, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach oraz Orkiestrą Muzyki Nowej.

Agnieszka Szydłowska, dziennikarka radiowa i telewizyjna. Związana z radiową Trójką i TVP Kultura. Uważa, że życie bez kultury jest pozbawione sensu, dlatego od lat promuje wydarzenia, rozmawia z artystami, próbuje zachęcić jak najwięcej osób do uczestniczenia w kulturze na co dzień, a nie od święta.

Aktorka. W 1959 r., będąc jeszcze uczennicą liceum, zwyciężyła w konkursie ,,Piękne dziewczęta – na ekrany!” czasopisma ,,Film”. Po ukończeniu PWST w Warszawie, związana ze stołecznymi teatrami: Ludowym,  Kwadrat, Nowy, Ateneum (od 1983). W 1964 r. zagrała u boku Tadeusza Łomnickiego i Andrzeja Łapickiego w „Życiu raz jeszcze” Janusza Morgensterna, w tymże samym roku – w filmie ,,Prawo i pięść” w reż. Jerzego Hoffmana i Edwarda Skórzewskiego. Rok później pojawiła się w filmie „Sam pośród miasta” z Zbigniewem Cybulskim i Lucyną Winnicką. Występowała w komediach i dramatach. Dużą popularność przyniosły jej role w mniejszych produkcjach telewizyjnych: „Doktor Ewie”, „Stawce większej niż życie”, „Janosiku” oraz „Lalce”. W latach 70. grała w filmach m.in. „Co mnie zrobisz, jak mnie złapiesz” Stanisława Barei, „Hallo Szpicbródka” Janusza Rzeszewskiego i Mieczysława Jahody, „Paciorkach jednego różańca” Kazimierza Kutza. Za rolę Róży w „Cudzoziemce” Ryszarda Bery została nagrodzona w 1986 r. Złotą Kaczką w kategorii: najlepsza polska aktorka, a w 1987 r. tytułem „Gwiazdy Filmowej Sezonu” na 17. LLF w Łagowie. Laureatka Orła za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą w filmie ,,Ogniem i mieczem” Jerzego Hoffmana w 2000 r., w 2016 r. – nagrody Teatru Polskiego Radia ,,Wielki Splendor” za kreacje radiowe, a w 2018 r. – Nagrody im. Ireny Solskiej przyznanej przez polską sekcję Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyki Teatralnej.

Fot. Andrzej Georgiew / Archiwum Artystyczne Teatru Narodowego

Aktor teatralny i filmowy. Ukończył warszawską PWST. Zadebiutował gościnnym udziałem w spektaklu ,,Śleboda, czyli cenniejsi jesteście niż wróble” na małej scenie Teatru Powszechnego. W latach 1997-2000 był aktorem stołecznych: Rozmaitości, następnie Teatru Powszechnego. Występował gościnnie w warszawskim Ateneum, wrocławskim Teatrze Współczesnym i Wierszalin. Od 2009 r. ponownie występuje w Teatrze Rozmaitości w Warszawie (TR Warszawa). Wielokrotnie nagradzany za swoje kreacje aktorskie. Laureat m.in. Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza za sezon 2004/2005, przyznawanej przez redakcję miesięcznika ,,Teatr” za rolę Fadinarda w „Słomkowym kapeluszu” Eugène’a Labiche’a w Teatrze Powszechnym w Warszawie oraz Mirona w spektaklu Teatru Telewizji „Pamiętnik z Powstania warszawskiego” według Mirona Białoszewskiego. Na 53. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych w 2013 r. otrzymał Grand Prix za kreację aktorską w przedstawieniu ,,Nietoperz albo mój cmentarzyk” w reż. Kornéla Mundruczó z TR Warszawa, trzy lata później także na KST zdobył wraz zespołem TR Warszawa nagrodę aktorską za rolę w spektaklu ,,Ewelina płacze” (wspólnie z: Marią Maj, Eweliną Pankowską i Rafałem Maćkowiakiem).

W filmach grał m.in. u: Leszka Dawida (,,Ki”) Sławomira Fabickiego (,,Miłość”), Marka Koterskiego (,,Baby są jakieś inne”, ,,7 uczuć”), Pawła Pawlikowskiego (,,Zimna wojna”), Wojciecha Smarzowskiego (,,Drogówka”, ,,Pod mocnym Aniołem”), Andrzeja Wajdy (,,Wałęsa. Człowiek z nadziei”) i in. Zagrał rolę księdza Jerzego Popiełuszki w filmie ,,Popiełuszko. Wolność jest w nas” w reż. Rafała Wieczyńskiego. We wrześniu 2018 r. na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni otrzymał nagrodę dla najlepszego aktora za główną rolę męską w filmie ,,Kamerdyner” w reż. Filipa Bajona.

Reżyser, scenarzysta, wykładowca akademicki. Absolwent filologii polskiej, doktorant na Wydziale Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi, uczeń klasyków polskiego dokumentu – Kazimierza Karabasza i Lidii Zonn. Pod ich opieką realizował swoje pierwsze krótkie filmy. W 2010 r. wyreżyserował prezentowane na licznych festiwalach, 45-minutowe ,,Zabawy z czasem”. W tym samym roku był także II reżyserem wielokrotnie nagradzanych na całym świecie filmów fabularnych Bartosza Warwasa: ,,MC. Człowiek z Winylu” i ,,Jaskółka”.

Jako konsultant literacki współpracował także z Leszkiem Dawidem przy prezentowanym premierowo na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji filmie – ,,Ki”.

Następnie powrócił do realizacji własnych projektów. W 2017 r. ukończył dokument sportowy ,,Wiosna Smoków”, prezentowany premierowo podczas zeszłorocznej edycji festiwalu Millennium Docs Against Gravity, a obecnie pracuje nad współfinansowaną przez TVP, Polski Instytut Sztuki Filmowej i rumuński Centrul National al Cinematografiei pełnometrażową polsko-rumuńską koprodukcją dokumentalną ,,Koniec Świata w Dolinie Łez”.

Oprócz praktyki filmowej Jarosław Wszędybył zajmuje się także teorią kina, prowadząc od wielu lat zajęcia ze studentami Uniwersytetu SWPS w Warszawie.

Aktorka, absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie. W 2011 roku na 36. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni zdobyła nagrodę za Najlepszy Debiut Aktorski w dramacie ,,W imieniu diabła” Barbary Sass, w którym zagrała główną rolę. Rok później, za tę samą rolę, zdobyła główną nagrodę w kategorii Najlepsza Aktorka na 8. Nowojorskim Festiwalu Filmów Polskich. Ma na koncie role teatralne, filmowe, gra też w serialach. Wystąpiła m.in. w: ,,Chce się żyć” Macieja Pieprzycy, ,,Baczyńskim” Kordiana Piwowarskiego, ,,Listy do M. 3″ Tomasza Koneckiego. Ma też na koncie rolę w koprodukcji polsko-czeskiej „Polski film” w reżyserii Marka Najbrta – zwycięzcy Off Plus Camera 2010. Najnowszy film z jej udziałem to kino familijne – ,,Dzień czekolady” Jacka Bławuta oraz rola w serialu historycznym ,,Drogi wolności”. Telewizyjnej publiczności znana jest z seriali ,,Prawo Agaty” i ,,Powiedz tak!”.

W teatrze wystąpiła m.in. w: ,,Kobiecie z przeszłości” w reż. Eweliny Marciniak (Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie), ,,Frankensteinie” Bogusława Lindy (Teatr Syrena) czy w ,,Mistrzu i Małgorzacie” Magdaleny Miklasz (Teatr Dramatyczny).

Dziennikarka, wykładowca wyższych uczelni, kreatorka kultury i wielki społecznik. Absolwentka PWST w Krakowie na wydziale aktorskim i absolwentka Wydziału Realizacji i Operatorskiego Szkoły Filmowej w Łodzi. Przez wiele lat do 2011 r. związana z Ośrodkiem TVP we Wrocławiu, gdzie powstały programy artystyczne ,, Przepytywanka” z: aktorami, reżyserami, ludźmi kultury i sportu oraz pierwszy dokument w Polsce o pobycie w naszym kraju Rity Gombrowicz. Od 30 lat organizuje ,,Wigilie dla ubogich” dla samotnych i niepełnosprawnych. Dzięki niej Wrocław ma tablice pamiątkowe na murach dawnej Wytwórni Filmowej, dziś CeTA: Wojciecha J. Hasa, Stanisława Lenartowicza i Zbyszka Cybulskiego razem z imiennym Skwerem Z. Cybulskiego koło dawnej Wytwórni. Jest też Obelisk J. Brahmsa i dwa studia filmowe w CeTA: Duże  Studio Filmowe im. 'Wojciecha J. Hasa i Małe Studio im. Zbyszka Cybulskiego, którego została chrzestną. Wywalczyła tablicę Szopena na murach przy głównym wejściu do wrocławskiej katedry o 4-krotnym pobycie kompozytora we Wrocławiu. Inicjatorka Drzew Kultury we Wrocławiu. 5 lat temu, po 35 latach współpracy z Festiwalem im. St. Moniuszki odznaczona i mianowana Ambasadorem Festiwali Moniuszkowskich w Kudowie Zdroju. Działa intensywnie w Oddziale Zarządu ZASP we Wrocławiu, w obecnym pełni funkcję wiceprzewodniczącej. Jest pomysłodawczynią i prowadzącą od 2,5 roku Wrocławską Księgę Pamięci pod auspicjami Prezydenta Wrocławia, gdzie są uhonorowywani artyści teatru, filmu, baletu, śpiewacy, muzycy, scenografowie i in., otrzymując Medale Prezydenta ,, Zasłużony dla Miasta Wrocławia – Merito di Wratislavia” oraz Diamenty Wrocławia, przyznawane przez Towarzystwo Miłośników Wrocławia. Od roku 2005 Wanda Ziembicka-Has funduje Prywatną Nagrodę dla młodych filmowców im. Wojciecha Jerzego Hasa, której pierwszym laureatem został reżyser Marek Lehki. 4 września 2009 r. doprowadziła we Wrocławiu do światowej prapremiery filmu ,,Balladyna” w reż. Dariusza Zawiślaka równo w 200. rocznicę urodzin Juliusza Słowackiego, a także do wydania 20-złotowego banknotu numizmatycznego i pierwszego na świecie z poezją. Zasiada we Wrocławskiej Radzie Kobiet i działa w grupie Kultura Wrocław przygotowującej Kongres Kultury we Wrocławiu.